5 godzin temu
W amerykańskiej gospodarce nie widać jeszcze załamania, ale rynek pracy coraz wyraźniej traci impet. Marcowy raport ADP pokazał wzrost zatrudnienia w prywatnym sektorze o 62 tys. etatów. To wynik dodatni i lepszy od rynkowych obaw, ale wciąż zbyt słaby, by mówić o powrocie do mocnej koniunktury. Dla inwestorów, ekonomistów i samego Fed to sygnał niewygodny: zatrudnienie jeszcze rośnie, ale coraz wolniej, a presja płacowa nie znika.
Jeszcze kilka kwartałów temu amerykański rynek pracy był najtwardszym argumentem za siłą całej gospodarki. Dziś obraz jest znacznie bardziej skomplikowany. Po lutowym spadku zatrudnienia w oficjalnym raporcie BLS o 92 tys. miejsc pracy, marcowe dane ADP nie tyle uspokajają, co pokazują, iż USA weszły w etap niskiego wzrostu zatrudnienia. Rynek pracy nie pęka, ale też nie daje już takiego wsparcia gospodarce jak wcześniej.
ADP pokazuje dodatni wynik, ale bez przełomu
Marcowy odczyt ADP przyniósł 62 tys. nowych etatów w sektorze prywatnym. To zbliżony wynik do tego, który opisywał tekst będący inspiracją, ale dziś jego znaczenie jest inne. W obecnym otoczeniu taki odczyt nie jest dowodem siły, ale raczej potwierdzeniem, iż zatrudnienie utrzymuje się nad kreską dzięki wybranym branżom i małym firmom. Sam ADP zwraca uwagę, iż ogólna aktywność rekrutacyjna pozostaje stabilna, ale wzrost jest coraz bardziej nierówny i skoncentrowany w kilku częściach gospodarki.
To ważne, bo ADP nie pokazuje rynku pracy jako całości, ale tylko prywatny sektor. Dlatego inwestorzy traktują ten raport przede wszystkim jako przedsmak piątkowych payrollsów. Oficjalne dane za marzec poznamy 3 kwietnia, a rynek oczekuje wzrostu zatrudnienia pozarolniczego o zaledwie 55 tys. i utrzymania bezrobocia na poziomie 4,4 proc. jeżeli tak się stanie, będzie to kolejny dowód, iż amerykański rynek pracy przeszedł z fazy rozpędzonej ekspansji do fazy ostrożnego dryfu.
Zdrowie i budownictwo trzymają wynik. Handel i transport ciągną w dół
Najbardziej wymowna w marcowym raporcie jest struktura zatrudnienia. To nie jest już rynek, na którym nowe miejsca pracy pojawiają się szeroko, w wielu segmentach jednocześnie. Wzrost koncentruje się w branżach defensywnych. Edukacja i ochrona zdrowia dołożyły 58 tys. etatów, a budownictwo kolejne 30 tys. W praktyce to właśnie te sektory podtrzymały dodatni wynik całego raportu.
Po drugiej stronie widać już wyraźne osłabienie. Handel, transport i usługi komunalne straciły 58 tys. miejsc pracy, a przemysł przetwórczy 11 tys. To sektory szczególnie wrażliwe na koszty działalności, popyt konsumencki i warunki finansowania. Innymi słowy, tam gdzie gospodarka najmocniej styka się z codzienną aktywnością konsumenta i biznesu, firmy wyraźnie ograniczają zatrudnianie.
Taki układ ma znaczenie także dla oceny kondycji całej gospodarki. jeżeli rynek pracy utrzymuje się głównie dzięki zdrowiu, edukacji i części usług lokalnych, to znaczy, iż jego odporność staje się coraz mniej szeroka. To nie pozostało obraz kryzysu, ale też nie jest to struktura typowa dla silnego, zdrowego wzrostu.
Najmniejsze firmy jeszcze zatrudniają. Duży biznes wciska hamulec
Raport ADP pokazuje też wyraźny podział między małymi a dużymi przedsiębiorstwami. Najmniejsze firmy, zatrudniające do 49 osób, utworzyły w marcu 85 tys. miejsc pracy. Jednocześnie duże firmy ograniczyły zatrudnienie o 4 tys. etatów. Średnie przedsiębiorstwa również nie zachwyciły.
To jeden z ważniejszych sygnałów ostrzegawczych. Mały biznes zwykle reaguje szybciej na lokalny popyt i krótkoterminowe potrzeby. Duże firmy patrzą szerzej: analizują koszty, perspektywy sprzedaży, stopy procentowe i sytuację globalną. Jeśli właśnie duży biznes ogranicza zatrudnienie, to znaczy, iż w tle narasta ostrożność. Nie ma jeszcze masowych zwolnień, ale widać coraz mniej gotowości do powiększania zespołów.
Ten obraz dobrze uzupełniają wtorkowe dane JOLTS. Liczba wakatów w lutym utrzymała się w pobliżu 6,9 mln, ale liczba faktycznych zatrudnień spadła do 4,8 mln i była najniższa od początku pandemii. Firmy teoretycznie przez cały czas szukają pracowników, jednak znacznie rzadziej finalizują rekrutacje. Reuters trafnie opisał ten stan jako coś w rodzaju zatrudnieniowego zastoju: bez gwałtownej fali zwolnień, ale też bez realnej energii do nowych naborów.
Dla Fed problemem nie są już tylko etaty, ale także płace
Z perspektywy rynku finansowego szczególnie ważne jest to, iż wraz ze słabszym zatrudnieniem nie zniknęła presja płacowa. W marcu wynagrodzenia osób pozostających u tego samego pracodawcy rosły o 4,5 proc. rok do roku. W przypadku osób zmieniających pracę wzrost przyspieszył do 6,6 proc.
Dla Rezerwy Federalnej to niewygodna mieszanka. Z jednej strony rynek pracy traci siłę, co teoretycznie wspiera argument za łagodniejszą polityką pieniężną. Z drugiej strony płace wciąż rosną na tyle szybko, iż trudno ogłosić pełne wygaszenie ryzyka inflacyjnego. Duże banki inwestycyjne przez cały czas zakładają dwa cięcia stóp w 2026 roku, ale pierwszego ruchu oczekują dopiero we wrześniu. Jednocześnie rynek terminowy przestał już wyceniać obniżki jeszcze w tym roku.
Najważniejszy test dopiero przed nami
Dzisiejszy raport nie daje jednoznacznej odpowiedzi, ale ustawia bardzo istotny kontekst przed piątkowymi danymi z rynku pracy. jeżeli BLS pokaże wynik zbliżony do oczekiwań, narracja o schładzaniu rynku pracy tylko się umocni. jeżeli odczyt znów rozczaruje, wróci pytanie, czy amerykańska gospodarka nie przechodzi właśnie z miękkiego lądowania do bardziej niebezpiecznej fazy spowolnienia.
Na razie wniosek jest jeden: rynek pracy w USA jeszcze się broni, ale coraz wyraźniej robi to resztkami rozpędu. Marcowe 62 tys. z ADP wygląda lepiej niż lutowy szok, ale nie zmienia ogólnego obrazu. Amerykańska gospodarka nie stoi nad przepaścią, ale coraz trudniej udawać, iż wszystko działa tak dobrze jak jeszcze kilka kwartałów temu.
