Azot w kukurydzy – na starcie i przez cały okres wegetacji!

3 godzin temu

Kukurydza od lat pozostaje jedną z kluczowych roślin uprawnych w Polsce – zarówno w produkcji ziarna, jak i kiszonki. Wysoki potencjał plonotwórczy tej rośliny idzie jednak w parze z dużymi wymaganiami pokarmowymi, szczególnie w stosunku do azotu. Efektywne zarządzanie tym składnikiem decyduje nie tylko o wysokości plonu, ale także o jego jakości oraz opłacalności całej technologii produkcji. Dzięki fizjologii fotosyntezy typu C4 kukurydza bardzo efektywnie wykorzystuje energię słoneczną, wodę i dwutlenek węgla. Pozwala jej to budować dużą biomasę choćby w warunkach okresowych niedoborów wody i wysokich temperatur. Warunkiem wykorzystania tego potencjału jest jednak stabilna dostępność azotu przez cały okres wegetacji.

Wyniki doświadczenia UP Poznań

Dlaczego azot jest tak istotny dla kukurydzy?

Azot stanowi podstawowy budulec białek, enzymów oraz chlorofilu, a więc związków bezpośrednio odpowiedzialnych za intensywność fotosyntezy i tempo wzrostu roślin. W uprawie kukurydzy jego znaczenie jest szczególne – decyduje o:

  • dynamice przyrostu biomasy,
  • powierzchni asymilacyjnej liści,
  • wielkości i strukturze kolb,
  • zawartości białka w ziarnie i wartości pokarmowej kiszonki.

Niedobory azotu bardzo gwałtownie przekładają się na zahamowanie wzrostu, chlorozy liści oraz słabszy rozwój systemu korzeniowego.

Prawidłowy start

Jednym z najważniejszych okresów w rozwoju kukurydzy jest faza od 4 do 10 liści. To właśnie wtedy kształtowane są podstawowe elementy struktury plonu. Każde ograniczenie wzrostu w tym czasie – wynikające z niedoboru wody lub składników pokarmowych – ma bezpośrednie przełożenie na spadek plonu końcowego. Niedostateczny wigor młodych roślin oznacza:

  • słabszy rozwój systemu korzeniowego,
  • mniejszą powierzchnię asymilacyjną,
  • niższą efektywność fotosyntezy,
  • finalnie – spadek plonu.

Dlatego priorytetem technologii uprawy kukurydzy jest intensywne wsparcie roślin w początkowym okresie wegetacji poprzez ich optymalne odżywienie.

Wyniki doświadczenia ZDOO Masłowice

Rola azotu w budowaniu plonu

Kukurydza należy do roślin o bardzo wysokim zapotrzebowaniu na azot. Na wyprodukowanie jednej tony ziarna zużywa ok. 29 kg tego składnika. Z uwagi na wolne tempo początkowego wzrostu kukurydzy, standardowa strategia nawożenia azotem zakłada:

  • ok. 60% dawki azotu przedsiewnie,
  • pozostałą część pogłównie – najczęściej w fazie 3–4 liści.

Takie rozwiązanie ma zapewnić dostępność składnika przez cały okres wegetacji. W praktyce jednak sama aplikacja nawozów mineralnych nie gwarantuje, iż azot będzie dostępny przez cały sezon i da oczekiwany efekt plonotwórczy.

Azot to najbardziej „ruchliwy” składnik pokarmowy

Nawet optymalna dawka azotu nie zabezpiecza potrzeb pokarmowych kukurydzy, ponieważ znacząca część składnika ulega stratom wskutek:

  • wymywania azotanów poza strefę korzeniową,
  • ulatniania w warunkach wysokiej temperatury i suszy (aplikacja pogłówna mocznika),
  • denitryfikacji – przemiany do formy gazowej w warunkach beztlenowych (zalania, podtopienia).

W warunkach polowych część azotu zawsze „ucieka” z gleby

Nawet perfekcyjnie wyliczone nawożenie może nie zadziałać zgodnie z planem. Na dostępność azotu dla roślin ma wpływ wiele czynników:

  • aktywność biologiczna mikroflory,
  • warunki pogodowe – susza, wiosenne przymrozki, ulewy,
  • błędy agrotechniczne – niewłaściwy rodzaj, dawka i termin aplikacji nawozów, zła struktura gleby,
  • nieuregulowany odczyn pH,
  • źle zbilansowane nawożenie pozostałymi składnikami pokarmowymi.

Jak zarządzać azotem w kukurydzy?

Sprawdzonym rozwiązaniem w uprawie kukurydzy jest uwzględnienie w nawożeniu zarówno azotu mineralnego jak i azot biologicznego. Przy założeniu dawki na poziomie 200 kg N/ha można uzupełnić ok. 30% nawożenia poprzez aplikację BlueN. Taka technologia dostarcza roślinom około 70 kg/ha azotu pozyskiwanego z powietrza i skutecznie uzupełnia pogłówne nawożenie mineralne.

Mikroorganizmy zawarte w BlueN wnikają do wnętrza liści, namnażają się i wraz z metabolitami przemieszczają do wszystkich tkanek. Dzięki enzymowi – nitrogenazie, wiążą azot atmosferyczny z powietrza (N₂) do formy amonowej (NH4)- najszybciej wykorzystywanej przez rośliny. Proces ten zachodzi niezależnie od dostępności składnika w glebie i warunków atmosferycznych, przez cały okres wegetacji roślin. Azot dostarczany uprawom nie wymaga nakładów energetycznych na procesy przemian, jak ma to miejsce przy redukcji azotanów z nawozów mineralnych. Optymalne odżywienie roślin żelazem i molibdenem zapewnia efektywne działanie kompleksu enzymatycznego nitrogenazy, dlatego polecamy łączną aplikację BlueN z Cropvit FeMo.

BlueN – najczęściej testowany w Europie produkt mikrobiologiczny

Długi okres wegetacji kukurydzy sprzyja intensywnemu wiązaniu azotu z powietrza. Skuteczność działania została potwierdzona przez państwowe jednostki badawcze zarówno w kraju jak i zagranicą. Z doświadczeń przeprowadzonych w polskich Instytutach Badawczych, w latach 2022-2025 wynika, iż ekwiwalent azotu dostarczany przez BlueN w uprawie kukurydzy wynosi średnio 70 kg/ha.

W sezonie 2025 zrealizowano serię doświadczeń ścisłych w różnych regionach Polski, m. in. w województwie wielkopolskim (UP Poznań) i łódzkim (ZDOO Masłowice). Skuteczność produktu oceniano porównując plonowanie upraw na kontroli i po aplikacji BlueN (łącznie z Cropvit FeMo, w fazie BBCH 16).

Doświadczenia ścisłe w okresie 2025, kukurydza.

Wyk. 1.Wyniki doświadczenia UP Poznań. Wyk. 2.Wyniki doświadczenia ZDOO Masłowice.

Doświadczenia przeprowadzono przy jednakowym poziomie nawożenia mineralnego azotem na porównywanych poletkach. Po zastosowaniu BlueN uzyskano wzrost plonu ziarna o 2 t/ha w UP Poznań i o 1,8 t/ha w ZDOO Masłowice, w stosunku do kontroli. Wyniki kolejny raz potwierdziły wysoką skuteczność działania produktu w uprawie kukurydzy.

Wiosenny głód azotu na plantacjach ozimin – jak zapewnić optymalne odżywienie roślin bez zwiększania dawek nawozów mineralnych

BlueN pozwala efektywnie zarządzać azotem uprawie kukurydzy i stanowi optymalne uzupełnienie nawożenia mineralnego – poprawia odżywienie roślin, stabilność plonowania a przede wszystkim ekonomikę produkcji.

Idź do oryginalnego materiału