11 godzin temu
Okres zimowy stanowi jedno z największych wyzwań w chowie kur, zarówno przyzagrodowym, jak i półintensywnym. Obniżona temperatura, skrócony dzień świetlny oraz brak dostępu do naturalnego wybiegu powodują wzrost zapotrzebowania energetycznego ptaków. Niewłaściwie zbilansowana dawka pokarmowa prowadzi do spadku nieśności, pogorszenia jakości skorupy jaj oraz obniżenia odporności stada. Żywienie zimowe powinno więc kompensować straty energii i składników odżywczych wynikające z warunków środowiskowych.
Ziarno zbóż jako podstawa dawki pokarmowej
W okresie zimowym podstawą żywienia pozostają zboża. Pszenica i kukurydza dostarczają łatwo przyswajalnej energii, natomiast jęczmień i owies wpływają korzystnie na pracę przewodu pokarmowego. W praktyce hodowlanej zaleca się zwiększenie udziału kukurydzy, która charakteryzuje się wysoką wartością energetyczną i wolniejszym tempem trawienia. Podanie ziaren w godzinach wieczornych sprzyja utrzymaniu ciepłoty ciała ptaków podczas nocnego spoczynku.
Pasze pełnoporcjowe i ich rola zimą
W chowie nastawionym na stabilną produkcję jaj istotną rolę odgrywają pasze pełnoporcjowe dla niosek. W okresie zimowym należy zwracać szczególną uwagę na zawartość białka, aminokwasów siarkowych oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Pasze te pozwalają ograniczyć ryzyko niedoborów żywieniowych, pod warunkiem prawidłowego dawkowania i przechowywania w suchych, przewiewnych pomieszczeniach.
Białko jako czynnik warunkujący nieśność
Zapotrzebowanie kur na białko wzrasta w okresie zimowym, zwłaszcza u stad będących po okresie pierzenia. Uzupełnieniem dawki mogą być śruty poekstrakcyjne, gotowane nasiona roślin strączkowych lub suszone owady. Dodatki te należy stosować z umiarem, aby nie doprowadzić do nadmiernego otłuszczenia ptaków. Odpowiedni poziom białka wpływa bezpośrednio na jakość piór, masę jaj oraz regularność znoszenia.
Warzywa okopowe i owoce w żywieniu zimowym
Brak zielonki w okresie zimowym można częściowo zrekompensować poprzez podawanie warzyw okopowych. Marchew, buraki pastewne, dynia czy kapusta stanowią źródło witamin oraz wody metabolicznej. Warzywa powinny być rozdrobione lub podawane w postaci tartej, co ułatwia pobieranie i ogranicza straty energii. Owoce, takie jak jabłka, mogą być dodatkiem, pod warunkiem usunięcia części nadpsutych.
Karma wilgotna i wykorzystanie resztek gospodarskich
W niskich temperaturach korzystne jest okresowe podawanie karmy wilgotnej, przygotowanej na bazie kasz, otrębów i warzyw. Taki posiłek podany rano poprawia komfort termiczny ptaków i zwiększa pobranie paszy. Resztki gospodarskie mogą być stosowane wyłącznie wtedy, gdy są świeże, niesolone i wolne od tłuszczów zwierzęcych. Niewskazane jest podawanie produktów spleśniałych lub fermentujących.
Wapń, fosfor i dodatki mineralne
Zimą szczególnie często obserwuje się problemy z jakością skorupy jaj, wynikające z niedoborów wapnia. Stały dostęp do grytu, pokruszonych muszli lub skorupek jaj jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania układu kostnego i mięśniowego. Uzupełnieniem powinien być piasek lub drobny żwir, który wspomaga mechaniczne trawienie ziaren w żołądku mięśniowym.
Woda jako najważniejszy element żywienia
Zapewnienie dostępu do wody w okresie zimowym bywa niedoceniane, mimo iż jej brak natychmiast wpływa na spadek pobrania paszy. Poidła powinny być regularnie kontrolowane, a woda wymieniana na niezamarzniętą. Stosowanie letniej wody ogranicza wychłodzenie organizmu i sprzyja utrzymaniu prawidłowego bilansu płynów, szczególnie przy żywieniu suchymi mieszankami.
Organizacja karmienia w ciągu dnia
Prawidłowa organizacja karmienia zwiększa efektywność wykorzystania paszy. Rano zaleca się podanie paszy treściwej lub wilgotnej mieszanki, w ciągu dnia dodatków warzywnych i białkowych, natomiast wieczorem całych ziaren. Taki schemat sprzyja spokojnemu zachowaniu stada, ogranicza ryzyko kanibalizmu i poprawia warunki bytowe w kurniku.
Najczęstsze błędy żywieniowe w okresie zimowym
Do najczęściej popełnianych błędów należy nadmierne dokarmianie pieczywem, gwałtowne zmiany rodzaju paszy oraz stosowanie surowców niskiej jakości. Każda modyfikacja dawki powinna być wprowadzana stopniowo, z obserwacją reakcji stada. Objawy takie jak spadek nieśności, cienka skorupa jaj czy apatia ptaków wskazują na konieczność korekty żywienia.
Naturalne dodatki wspierające kondycję stada
W praktyce hodowlanej coraz częściej stosuje się naturalne dodatki żywieniowe, takie jak czosnek, suszone zioła czy olej lniany. Składniki te wspierają odporność i poprawiają kondycję skóry oraz upierzenia. Ich stosowanie powinno mieć charakter okresowy i uzupełniający, tak aby nie zaburzać bilansu składników pokarmowych i zachować stabilne pobranie paszy przez stado.
Łopatka miarka do paszy i zbóż
Prowadzenie produkcji zwierzęcej cz. 2
Prowadzenie produkcji zwierzęcej
