Światowe giełdy rolne ponownie znalazły się pod silną presją sprzedających. Środowa sesja 18 listopada przyniosła wyraźne spadki cen pszenicy, kukurydzy i rzepaku. Największa przecena dotknęła amerykańską pszenicę, która w Chicago straciła ponad 4 proc. Na paryskim MATIF-ie rzepak potaniał o blisko 11 euro na tonie, a pszenica spadła do 233 euro. Inwestorzy reagowali na umocnienie dolara, sytuację geopolityczną oraz perspektywę wzrostu światowej podaży ziarna.
Gwałtowna przecena pszenicy i rzepaku! MATIF i CBOT zakończyły sesję na dużym minusiePszenica mocno w dół. Chicago pod największą presją
Po wtorkowym odbiciu na rynkach zbóż nie pozostało już wiele optymizmu. W środę inwestorzy rozpoczęli wyprzedaż kontraktów, a spadki objęły zarówno amerykański CBOT, jak i europejski MATIF.
Najsilniejsza przecena dotknęła pszenicę miękką SRW w Chicago. Grudniowy kontrakt stracił aż 25,25 centa na buszlu, czyli 4,24 proc., kończąc sesję na poziomie 5,70 dolara za buszel.
Był to jeden z najniższych poziomów notowań tego kontraktu od kilku miesięcy. Tak gwałtowna przecena pokazuje, jak gwałtownie rynek potrafi oddać wcześniejsze wzrosty, kiedy słabnie zainteresowanie zakupami spekulacyjnymi.
Na giełdzie Euronext w Paryżu spadek był nieco łagodniejszy. Pszenica z dostawą w grudniu 2026 r. potaniała o 2,75 euro, czyli 1,17 proc., do 233 euro za tonę.
Europejski rynek wykazał więc większą odporność niż amerykański, choć również nie zdołał utrzymać wcześniejszych wzrostów.
Rzepak traci blisko 11 euro na tonie
Jeszcze większy niepokój wśród producentów roślin oleistych może wywoływać sytuacja na rynku rzepaku.
W środę lutowy kontrakt na MATIF-ie zakończył notowania na poziomie 532,75 euro za tonę, tracąc 10,75 euro, czyli 1,98 proc.
Oznacza to, iż rzepak ponownie znalazł się wyraźnie poniżej poziomu 540 euro, który w ostatnim czasie stanowił istotny punkt odniesienia dla rynku.
Do przeceny przyczyniły się spadki na światowym rynku olejów roślinnych oraz osłabienie notowań ropy naftowej.
Amerykański olej sojowy potaniał o 3,62 proc., a kanadyjska canola straciła 1,41 proc., osiągając cenę 771,20 dolarów kanadyjskich za tonę.
Spadek cen ropy ogranicza atrakcyjność surowców roślinnych wykorzystywanych do produkcji biopaliw. Jednocześnie konkurencja ze strony kanadyjskiej canoli zwiększa presję na europejski rzepak.
Kukurydza przerywa serię wzrostów
Nie lepiej wyglądała sytuacja na rynku kukurydzy.
Po ośmiu kolejnych sesjach wzrostowych notowania tego zboża na paryskiej giełdzie zawróciły. Marcowy kontrakt stracił 4,50 euro na tonie, czyli 1,71 proc., kończąc dzień na poziomie 259 euro.
W Chicago grudniowa kukurydza potaniała o 2,52 proc., do 4,355 dolara za buszel.
Spadki pokazują, iż wcześniejsze zwyżki nie oznaczały trwałego odwrócenia tendencji na rynku. Inwestorzy ponownie koncentrują się na światowym bilansie podaży i popytu oraz konkurencji eksportowej.
Dlaczego zboża tanieją? Rynek patrzy na dolara i światowe zbiory
Za środową przeceną stało kilka czynników.
Pierwszym było umocnienie amerykańskiego dolara, które pogarsza konkurencyjność cenową zbóż eksportowanych ze Stanów Zjednoczonych. Silniejsza amerykańska waluta oznacza bowiem wyższe koszty zakupów dla importerów rozliczających transakcje w innych walutach.
W środę kurs EUR/USD spadł do 1,09744 dolara, co oznaczało osłabienie euro o 0,22 proc.
Drugim czynnikiem była zmieniająca się sytuacja geopolityczna. Po wcześniejszym wzroście napięcia w rejonie Morza Czarnego inwestorzy zaczęli ograniczać pozycje zajęte w oczekiwaniu na dalsze wzrosty cen.
Uwaga rynków koncentrowała się również na rozmowach politycznych towarzyszących szczytowi APEC w chińskim Shenzhen, zaplanowanemu na 18–19 listopada. W centrum zainteresowania znalazły się relacje Stanów Zjednoczonych z Chinami i Rosją.
Nie bez znaczenia pozostają także perspektywy podaży ziarna. W najbliższych tygodniach na światowy rynek zacznie trafiać pszenica z nowych zbiorów w Australii i Argentynie.
Dodatkowa podaż może zwiększyć konkurencję między eksporterami, szczególnie jeżeli popyt importowy nie będzie wystarczająco silny, aby wchłonąć dostępne ilości ziarna.
Francja zwiększa prognozę eksportu, ale ceny pozostają pod presją
Na europejskim rynku pojawiły się również informacje, które w innych okolicznościach mogłyby wspierać notowania pszenicy.
Francuska agencja FranceAgriMer podniosła prognozę eksportu pszenicy poza Unię Europejską o 700 tys. ton, do 7,2 mln ton.
Jednocześnie Francja, ze względu na słabe krajowe zbiory kukurydzy, korzysta z importu ziarna, między innymi z Polski i Rumunii.
Mimo tych sygnałów paryska pszenica nie zdołała powrócić do październikowych poziomów przekraczających 246 euro za tonę.
Widać więc, iż poprawa perspektyw eksportowych jednego kraju nie wystarcza do podniesienia cen, gdy cały światowy rynek znajduje się pod presją podaży.
Słabszy złoty łagodzi przecenę. Co to oznacza dla polskich rolników?
Dla krajowych producentów zbóż i rzepaku istotne są nie tylko notowania giełdowe, ale również kurs euro i dolara względem złotego.
W środę polska waluta osłabiła się wobec obu głównych walut:
- EUR/PLN: 4,4133 zł, wzrost o 0,27 proc.
- USD/PLN: 4,0214 zł, wzrost o 0,49 proc.
- EUR/USD: 1,09744 dolara, spadek o 0,22 proc.
Osłabienie złotego częściowo amortyzuje spadki cen wyrażonych w euro. Nie eliminuje jednak wpływu giełdowej przeceny na krajowy rynek.
Przykładowo pszenica na MATIF-ie wyceniana na 233 euro za tonę odpowiadała przy środowym kursie około 1028 zł za tonę. Jest to wyłącznie przeliczenie notowania kontraktu terminowego, a nie cena oferowana rolnikom w polskich punktach skupu.
Na rzeczywiste stawki skupu wpływają również lokalny popyt, jakość ziarna, koszty transportu oraz marże handlowe.
Co dalej z cenami pszenicy, kukurydzy i rzepaku?
Środowa sesja pokazała, iż światowy rynek rolny pozostaje bardzo podatny na informacje gospodarcze i polityczne.
Na najbliższy kierunek notowań wpływać będą przede wszystkim sytuacja w rejonie Morza Czarnego, tempo światowego eksportu pszenicy, zbiory na półkuli południowej oraz zachowanie dolara.
Dla producentów rzepaku szczególnie ważne pozostaną ceny ropy naftowej i olejów roślinnych, które coraz silniej oddziałują na notowania europejskich nasion oleistych.
Najważniejszy sygnał ze środowej sesji jest jednak wyraźny: wcześniejsze odbicie cen nie znalazło trwałego potwierdzenia, a presja spadkowa ponownie zdominowała światowe giełdy rolne. Dla polskich rolników oznacza to konieczność uważnego obserwowania nie tylko MATIF-u, ale także kursów walut i zmian na rynku eksportowym.

6 godzin temu

















