Ile naprawdę zarabia przeciętny Polak? Nowe dane GUS obalają mity o średniej krajowej

Zdjęcie: Ile zarabiają Polacy?

Ile naprawdę zarabia przeciętny Polak? Media tradycyjnie epatują wyliczaną przez Główny Urząd Statystyczny „średnią krajową”, która w lutym 2026 roku ocierała się o barierę 10 tysięcy złotych brutto. Każdy, kto choć trochę zna realia rynku pracy, wie jednak, iż ta kwota mocno zniekształca rzeczywistość. jeżeli zadamy sobie najważniejsze pytanie: ile naprawdę zarabia przeciętny Polak?, odpowiedź znajdziemy nie w średniej arytmetycznej, ale w medianie wynagrodzeń.

Najnowsze badanie GUS (opracowane według nowej klasyfikacji PKD 2025 i obejmujące również umowy cywilnoprawne u własnego pracodawcy) rzuca precyzyjne światło na portfele w Polsce. Wykazuje ono, jak duży dystans dzieli realne pensje od podawanej średniej oraz jak silnie dochody zależą od branży, płci, miejsca zamieszkania i wielkości zakładu.

Realna płaca „środkowego” Polaka: Mediana ujawnia prawdę

Aby odpowiedzieć na pytanie, ile naprawdę zarabia przeciętny Polak, należy przyjrzeć się medianie – czyli środkowemu wynagrodzeniu, od którego dokładnie 50% pracujących zarabia mniej, a 50% więcej.

Wskaźnik płacowyOgółemMężczyźniKobietyRóżnica (M vs K)

Mediana wynagrodzeń	7 690,82 zł	7 753,52 zł (100,8% średniej)	7 631,04 zł (99,2% średniej)	+122,48 zł dla mężczyzn
Przeciętne wynagrodzenie (Średnia)	9 966,32 zł	10 026,76 zł (100,6% średniej)	9 904,85 zł (99,4% średniej)	+121,91 zł dla mężczyzn

Według oficjalnych danych za luty 2026 roku, mediana wynagrodzeń w gospodarce narodowej wyniosła 7 690,82 zł brutto (ok. 5 570 zł „na rękę” przy umowie o pracę). Oznacza to, iż środkowy Polak zarabiał aż o 22,8% mniej (dokładnie o 2 275,50 zł brutto) niż oficjalna średnia krajowa (9 966,32 zł brutto). Średnią zawyża stosunkowo wąska grupa najlepiej opłacanych specjalistów i kadry zarządzającej.

Mikrofirmy na uwięzi płacy minimalnej

Raport GUS uwidacznia ogromny podział dochodowy ze względu na wielkość podmiotu zatrudniającego:

• W podmiotach o liczbie pracujących 9 i mniej osób mediana wynagrodzeń brutto pozostaje na poziomie płacy minimalnej – wynosi dokładnie 4 806,00 zł brutto (co stanowi zaledwie 62,5% mediany ogólnokrajowej). Oznacza to, iż w mikrofirmach co najmniej połowa pracowników otrzymuje najniższą dopuszczalną prawem pensję, a dół drabiny płacowej jest w nich całkowicie uzależniony od odgórnych regulacji państwowych.
• Wielkie przedsiębiorstwa (1000+ pracowników): Tutaj mediana wynosi aż 9 146,18 zł brutto (118,9% mediany ogółem), a przeciętne wynagrodzenie sięga 11 801,15 zł brutto.

Rozwarstwienie dochodów i niespodzianki w luce płacowej

GUS podzielił zarobki na 10 równych grup (decyli), układając dokładny obraz rozwarstwienia płacowego:

• 10% najmniej zarabiających (1. decyl): Otrzymuje pensję nie wyższą niż 4 806,00 zł brutto (poziom płacy minimalnej).
• 10% najlepiej zarabiających (9. decyl): Osiąga dochody od 17 111,00 zł brutto w górę.
• Ciekawostka na szczycie: W grupie 10% najlepiej zarabiających Polaków próg wejścia dla kobiet (17 152,80 zł brutto) okazał się minimalnie wyższy niż dla mężczyzn (17 058,91 zł brutto). Co więcej, w decylu 8. przewaga kobiet wyniosła aż 603,60 zł na ich korzyść.

Sektorowe odchylenia luki płacowej

• Gdzie przeważają mężczyźni: Największą lukę na korzyść mężczyzn odnotowano w Działalności finansowej i ubezpieczeniowej (Sekcja L), gdzie mediana mężczyzn przewyższała medianę kobiet aż o 36,9%.
• Gdzie przeważają kobiety: Zdecydowanym liderem jest Budownictwo (Sekcja F), gdzie mediana kobiet była aż o 36,8% wyższa od mediany mężczyzn. Wynika to ze specyfiki zatrudnienia – panie pracują w tym sektorze głównie na stanowiskach inżynieryjnych, projektowych i zarządczych.

Kto płaci najwięcej?

Pod względem branżowym liderem mediany pozostaje Górnictwo i wydobywanie (Sekcja B) z wynikiem 13 794,41 zł brutto. Z kolei pod względem najwyższej średniej płacy na prowadzeniu utrzymała się Telekomunikacja i IT (Sekcja K) z wynikiem 16 453,73 zł brutto. Na drugim biegunie znajdują się zakwaterowanie, gastronomia oraz usługi, gdzie stawki krążą w okolicach najniższej krajowej.

Komentarz rynkowy: Co to oznacza dla rolnictwa i przetwórstwa?

Rosnąca mediana wynagrodzeń oraz sztywne zakotwiczenie mikrofirm na poziomie płacy minimalnej (4 806 zł brutto) mają bezpośrednie przełożenie na ekonomikę produkcji rolnej i spożywczej:

• Droższe usługi rolnicze: Wzrost kosztów pracy i presja płacowa wśród operatorów sprzętu przekładają się bezpośrednio na wyższe stawki za usługi kombajnowe, siew czy zabiegi agrotechniczne.
• Cięcie marż i presja na ceny skupu: Dla zakładów przetwórczych (mięsnych, mleczarskich, owocowo-warzywnych) rosnące koszty pracownicze to kolejny ciężar obok cen energii. Aby utrzymać rentowność i konkurencyjność na półkach sklepowych, przetwórcy próbują kompensować drożejącą robociznę poprzez redukcję cen skupu surowców rolnych.
• Impas w mikrofirmach: Małe firmy usługowe i gospodarstwa zatrudniające pracowników sezonowych napotykają barierę rosnącej płacy minimalnej, co przyspiesza presję na automatyzację lub wymusza ograniczenie skali działalności.

Źródło: Opracowanie Agro Profil na bazie danych GUS