Europejscy producenci mięsa, nabiału i przetworów spożywczych mogą zyskać łatwiejszy dostęp do jednego z największych rynków Azji. Unia Europejska i Indonezja przygotowują się do wdrożenia szerokiej umowy handlowej, która przewiduje zniesienie ceł na choćby 98,5 proc. pozycji taryfowych. Dla sektora rolno-spożywczego oznacza to możliwość zwiększenia eksportu, a dla polskich przedsiębiorstw – szansę na pozyskanie nowych odbiorców. 18 listopada Rada UE zatwierdziła podpisanie porozumienia.
Nowe perspektywy dla producentów mięsa i mleka. UE podpisała kolejną umowę handlowąNowe możliwości dla europejskiego mięsa i nabiału
Indonezja, licząca ponad 280 mln mieszkańców, jest największą gospodarką Azji Południowo-Wschodniej. To rynek, na którym rośnie zapotrzebowanie na żywność, w tym produkty mleczarskie, mięso oraz artykuły wysoko przetworzone.
Dotychczas dostęp europejskich producentów do indonezyjskich odbiorców utrudniały wysokie cła i skomplikowane procedury importowe.
Nowa umowa o kompleksowym partnerstwie gospodarczym (CEPA) ma znacząco ograniczyć te bariery.
Indonezja zobowiązała się do zniesienia ceł na zdecydowaną większość produktów rolno-spożywczych importowanych z Unii Europejskiej.
Zmiany obejmą między innymi:
- produkty mleczarskie – mleko w proszku, sery i preparaty mleczne, na które w tej chwili obowiązują cła sięgające 10 proc.;
- mięso i wyroby mięsne – w tym wołowinę i drób, objęte w tej chwili stawkami od 5 do 20 proc.;
- żywność przetworzoną – wyroby cukiernicze, czekoladę, pieczywo oraz przetwory owocowo-warzywne, obciążone w tej chwili cłami sięgającymi choćby 30 proc.;
- owoce i warzywa – które również mają zyskać korzystniejsze warunki dostępu do rynku.
Znaczna część tych barier zostanie zniesiona już na początku obowiązywania porozumienia, a pozostałe będą stopniowo ograniczane zgodnie z ustalonym harmonogramem.
Eksport żywności wart miliard euro. UE chce więcej
Unijny sektor rolno-spożywczy ma już ugruntowaną pozycję na indonezyjskim rynku.
Wartość eksportu europejskiej żywności do Indonezji wynosi około 1 mld euro rocznie. Komisja Europejska zakłada, iż likwidacja barier celnych może zwiększyć konkurencyjność unijnych produktów i pobudzić dalszy rozwój sprzedaży.
Szczególnie istotne będzie obniżenie kosztów eksportu. Wysokie cła powodują bowiem, iż europejska żywność jest droższa od produktów pochodzących z państw, które mają korzystniejsze warunki handlowe.
Zniesienie opłat może poprawić pozycję cenową unijnych dostawców i ułatwić im konkurowanie o kontrakty z indonezyjskimi importerami.
W skali całej wymiany handlowej porozumienie ma przynieść przedsiębiorstwom oszczędności celne szacowane na około 600 mln euro rocznie. Kwota ta dotyczy wszystkich sektorów gospodarki objętych umową, a nie wyłącznie eksportu żywności.
Polska może skorzystać na otwarciu azjatyckiego rynku
Dla polskiego rolnictwa porozumienie może mieć znaczenie przede wszystkim za pośrednictwem krajowego przemysłu spożywczego.
Polska należy do istotnych producentów i eksporterów mięsa drobiowego, produktów mleczarskich oraz żywności przetworzonej w Unii Europejskiej.
To właśnie te branże mogą znaleźć się wśród potencjalnych beneficjentów liberalizacji handlu z Indonezją.
Największe możliwości mogą pojawić się przed zakładami mleczarskimi, producentami mięsa i przedsiębiorstwami przetwórstwa spożywczego, które będą w stanie spełnić wymagania indonezyjskich odbiorców.
W przypadku mleczarstwa szczególne znaczenie może mieć eksport mleka w proszku oraz innych produktów o dłuższym okresie przechowywania. Takie towary są łatwiejsze w transporcie na duże odległości niż świeże produkty wymagające krótkiego terminu dostawy.
Z kolei branża mięsna może szukać nowych możliwości sprzedaży wybranych produktów drobiowych i wołowych.
Nie oznacza to jednak automatycznego wzrostu polskiego eksportu. O wykorzystaniu nowych możliwości zdecydują między innymi konkurencyjność cenowa, wymagania weterynaryjne, koszty transportu oraz zdolność przedsiębiorstw do pozyskania odbiorców.
Mniej formalności i łatwiejszy dostęp do rynku
Samo zniesienie ceł nie wystarczy, aby zwiększyć eksport żywności. Duże znaczenie mają również procedury administracyjne i wymagania sanitarne obowiązujące w państwie importującym.
Dlatego porozumienie UE–Indonezja obejmuje także uproszczenie zasad prowadzenia handlu.
Przewidziano między innymi usprawnienie procedur wydawania pozwoleń importowych, większą przejrzystość przepisów oraz łatwiejsze przeprowadzanie kontroli i certyfikacji produktów.
Decyzje dotyczące wniosków o pozwolenia importowe mają być podejmowane w terminie do 30 dni.
Istotnym rozwiązaniem jest również regionalizacja ograniczeń sanitarnych. W przypadku wystąpienia choroby zwierząt w określonej części Unii Europejskiej możliwe ma być utrzymanie eksportu z regionów, których problem nie dotyczy.
To szczególnie ważne dla branży drobiarskiej, narażonej na ograniczenia handlowe związane z występowaniem grypy ptaków.
Porozumienie ma także ułatwić uznawanie unijnych systemów kontroli i certyfikacji, choć eksporterzy przez cały czas będą musieli spełniać wymagania obowiązujące na rynku indonezyjskim.
Europa otwiera rynek, ale chroni wrażliwe produkty rolne
Umowa oznacza liberalizację handlu w obu kierunkach. Nie wszystkie produkty zostaną jednak objęte całkowitym zniesieniem ceł.
Komisja Europejska zapewnia, iż w porozumieniu uwzględniono konieczność ochrony wrażliwych sektorów rolnictwa.
Z liberalizacji wyłączono między innymi ryż, cukier, jaja, większość produktów drobiowych, świeże banany i etanol.
W przypadku części pozostałych produktów przewidziano ograniczone kontyngenty taryfowe.
Dotyczy to między innymi czosnku, grzybów, kukurydzy cukrowej oraz niektórych produktów o wysokiej zawartości cukru.
Jednocześnie żywność importowana z Indonezji przez cały czas będzie musiała spełniać unijne wymagania dotyczące bezpieczeństwa żywności, zdrowia zwierząt i ochrony roślin.
Komisja Europejska podkreśla, iż porozumienie nie zmienia obowiązujących standardów sanitarnych.
98,5 proc. ceł do zniesienia. Co ustalono?
Najważniejszym elementem umowy CEPA jest szeroka liberalizacja handlu towarami.
Docelowo zniesione zostaną cła na choćby 98,5 proc. pozycji taryfowych, a większość ograniczeń będzie eliminowana stopniowo.
Zgodnie z ustaleniami 96 proc. indonezyjskich ceł ma zniknąć w ciągu pięciu lat od rozpoczęcia stosowania porozumienia.
Umowa obejmuje znacznie więcej niż sam handel żywnością. Przewiduje również ułatwienia dla przemysłu motoryzacyjnego, chemicznego, farmaceutycznego i maszynowego.
Dodatkowo zwiększy ochronę europejskich produktów posiadających oznaczenia geograficzne.
W Indonezji ochroną mają zostać objęte 221 unijne oznaczenia geograficzne, co ma utrudnić sprzedaż podróbek i nieuprawnione wykorzystywanie nazw tradycyjnych produktów.
Rada UE dała zielone światło. Kiedy nowe zasady zaczną obowiązywać?
18 listopada 2026 r. Rada Unii Europejskiej zatwierdziła podpisanie porozumienia handlowego CEPA oraz odrębnej umowy dotyczącej ochrony inwestycji.
To kolejny etap procesu rozpoczętego w 2016 roku. Negocjacje zostały zakończone we wrześniu 2025 roku.
Porozumienia wymagają jeszcze podpisania, a do ich formalnego zawarcia niezbędna będzie zgoda Parlamentu Europejskiego.
Przewidziano również możliwość ich tymczasowego stosowania po zakończeniu odpowiednich procedur wewnętrznych po obu stronach.
Oznacza to, iż nowe preferencje celne nie zaczęły jeszcze automatycznie obowiązywać. Ich faktyczne uruchomienie będzie zależało od dalszych decyzji i procedur.
Dla polskich producentów żywności najważniejsze będzie teraz przygotowanie się do wykorzystania nowych możliwości eksportowych.
Indonezja może stać się kolejnym znaczącym kierunkiem sprzedaży europejskich produktów rolno-spożywczych. O tym, jak duża część nowych kontraktów przypadnie polskim przedsiębiorstwom, zdecyduje jednak ich zdolność do konkurowania na wymagającym azjatyckim rynku.

2 godzin temu

















