Starlink jako „pojedynczy punkt awarii”. Dlaczego armia USA ma problem?

Zeszłego lata u wybrzeży Kalifornii rozegrała się scena, która powinna spędzać sen z powiek planistom w Pentagonie. Dwa tuziny bezzałogowych jednostek nawodnych Marynarki Wojennej USA nagle straciły kontakt z bazą, dryfując bezczynnie przez niemal godzinę. Przyczyna nie leżała w błędzie systemu dronów ani wrogim zagłuszaniu, ale w globalnej awarii sieci Starlink. Ten incydent, ujawniony w wewnętrznych dokumentach, rzuca nowe światło na ryzykowne uzależnienie amerykańskiej armii od technologii Elona Muska w przededniu historycznego debiutu giełdowego SpaceX.

Wycena SpaceX, która tego lata ma sięgnąć 2 bilionów dolarów, opiera się na fundamencie niemal całkowitego zdominowania niszowej, ale kluczowej infrastruktury. Starlink, dysponujący konstelacją blisko 10 000 satelitów na niskiej orbicie, stał się dla wojska systemem niezastąpionym. Oferuje skalę i odporność na ataki, której tradycyjni dostawcy nie są w stanie replikować. Jednak testy z kwietnia 2025 roku wykazały, iż system ma swoje granice — przy dużym obciążeniu danymi z wielu pojazdów jednocześnie łączność staje się niestabilna.

Dla Pentagonu to sytuacja patowa. Z jednej strony, Starlink jest tani, powszechny i technicznie wyprzedza konkurencję o lata. Z drugiej, staje się „pojedynczym punktem awarii” w architekturze bezpieczeństwa narodowego. Ryzyko to ma wymiar nie tylko techniczny, ale i polityczny. Nieprzewidywalność Muska — od odcięcia sygnału na Ukrainie po kontrowersje wokół dostępności usług na Tajwanie — sprawia, iż demokratyczni ustawodawcy coraz głośniej ostrzegają przed oddawaniem tak wielkiej władzy w ręce jednego miliardera.

Konkurencja próbuje nadgonić dystans, co widać po niedawnej umowie Amazonu o wartości 11,6 miliarda dolarów na przejęcie Globalstar. Mimo to, alternatywy dla SpaceX pozostają na razie w fazie obietnic lub niszowych zastosowań. Eksperci, tacy jak Bryan Clark z Hudson Institute, sugerują, iż wojsko świadomie akceptuje te słabości. W nowoczesnej wojnie, opartej na autonomii i masowości, wszechobecność Starlinka jest zbyt cenna, by z niej zrezygnować, choćby za cenę sporadycznego paraliżu floty.