Komentarz Mariusza Zielonki, głównego ekonomisty Lewiatana
Decyzja Rady Polityki Pieniężnej o utrzymaniu głównej stopy procentowej na poziomie 4% podczas lutowego posiedzenia wpisuje się w strategię „wait and see”, choć kontekst napływających danych makroekonomicznych staje się coraz bardziej złożony. Z jednej strony mamy do czynienia z solidnym wzrostem gospodarczym za cały 2025 rok na poziomie 3,6% oraz bardzo mocnym zamknięciem roku w IV kwartale (PKB +3,9% r/r), co teoretycznie mogłoby skłaniać do utrzymania jastrzębiego kursu w celu wygaszenia presji popytowej. Z drugiej strony konsumpcja, mimo wysokiego przez cały czas poziomu stóp radzi sobie nie najgorzej, podobnie zresztą jak inwestycje.
Rada musi brać pod uwagę również sygnały płynące z realnej gospodarki na początku 2026 roku, które są niejednoznaczne. Styczniowy odczyt PMI na poziomie 48,8 pkt sugeruje, iż przemysł wciąż znajduje się w fazie lekkiej recesji, a co ważniejsze, przedsiębiorstwa przez cały czas intensywnie redukują zatrudnienie. Ten negatywny trend na rynku pracy potwierdzają też dane o bezrobociu rejestrowanym, które wzrosło do 5,7%.
Dzisiejsze „stanie z boku” przez RPP sugeruje, iż Rada chce najpierw zobaczyć marcową projekcję inflacyjną NBP, która uwzględni skutki wygaszania tarcz energetycznych oraz ostateczny impet konsumpcji po podwyżkach płacy minimalnej. Ważna z punktu widzenia komunikacji okaże się także zmiana ważności dóbr w koszyku inflacyjnym. Rok temu wywołała ona niemałą dyskusję na temat ówczesnego poziomu cen.
Więcej komentarzy ekonomicznych w serwisie społecznościowym X, na profilu naszego eksperta Mariusza Zielonki, https://x.com/MariuszZielon11
Konfederacja Lewiatan
