Piątkowy poranek przynosi wyraźne osłabienie złotego. Polska waluta przegrywa nie tyle z krajowymi fundamentami, ile z globalną ucieczką inwestorów od ryzyka, umocnieniem dolara oraz oczekiwaniami na kolejne podwyżki stóp procentowych w Stanach Zjednoczonych. o ile nastroje na światowych giełdach nie poprawią się, euro może zakończyć tydzień w okolicach 4,44 zł, a dolar przy 4,05 zł.
W piątek 20 listopada około godz. 9:15 za euro płacono na rynku międzybankowym 4,4452 zł, za dolara 4,0498 zł, a za franka szwajcarskiego 4,8086 zł. Kurs EUR/USD utrzymywał się natomiast w pobliżu 1,098. Są to notowania rynkowe, a nie średnie kursy NBP, które zostaną opublikowane później.
Euro najdroższe od ponad trzech lat
Jeszcze w czwartek rano euro kosztowało około 4,4125 zł. W ciągu doby EUR/PLN wzrósł zatem o blisko 0,7 proc., docierając do najwyższych poziomów od ponad trzech lat. Sam ruch z czwartkowego popołudnia, gdy euro kosztowało 4,4314 zł, wskazuje, iż presja na złotego utrzymała się także w handlu azjatyckim i podczas otwarcia europejskiej sesji.
Nie jest to przy tym wyłącznie polski problem. Pod presją znalazły się również inne waluty Europy Środkowo-Wschodniej, w tym węgierski forint. Taki układ notowań sugeruje odpływ kapitału z całego regionu, a nie gwałtowne pogorszenie oceny polskiej gospodarki.
Dolar korzysta z awersji do ryzyka
Najważniejszym przeciwnikiem złotego pozostaje silny dolar. Amerykańska waluta zmierza do czwartego z rzędu tygodnia wzrostów. Bloomberg Dollar Spot Index zyskał w tym tygodniu około 0,7 proc., wspierany przez wysokie rentowności amerykańskich obligacji, perspektywę dalszego zaostrzania polityki Fed oraz popyt na dolara związany z rekordową ofertą publiczną Anthropic.
Jednocześnie na rynkach akcji dominuje odwrót od ryzyka. Czwartkowa sesja na Wall Street zakończyła się spadkiem indeksu S&P 500 o 2,02 proc., Nasdaq Composite o 2,25 proc., a Dow Jones Industrial Average o 2,19 proc. choćby spektakularny debiut Anthropic – akcje spółki zakończyły pierwszy dzień 17,1 proc. powyżej ceny emisyjnej – nie powstrzymał przeceny szerokiego rynku.
Wyprzedaż przeniosła się następnie do Azji. Szeroki indeks MSCI dla regionu Azji i Pacyfiku z wyłączeniem Japonii tracił w piątek 3,3 proc., Nikkei spadał o 5 proc., a koreański KOSPI o 5,2 proc. Dolarowy indeks utrzymywał się w pobliżu najwyższego poziomu od 19 miesięcy. Kontrakty terminowe wskazywały również na słabe otwarcie giełd europejskich.
Fed pozostaje najważniejszy dla rynków wschodzących
Inwestorzy niemal w pełni wyceniają podwyżkę stóp procentowych Fed o 25 punktów bazowych na grudniowym posiedzeniu. Po publikacji protokołu z październikowego posiedzenia amerykańskiego banku centralnego prawdopodobieństwo takiego ruchu przekroczyło 96 proc. Fed przez cały czas ocenia inflację jako podwyższoną, a ostatnie dane nie dały rynkowi argumentów za łagodniejszą polityką.
To niekorzystna kombinacja dla walut rynków wschodzących. Wyższe stopy w USA zwiększają atrakcyjność aktywów dolarowych, a jednocześnie ograniczają skłonność inwestorów do utrzymywania bardziej ryzykownych pozycji, w tym w złotym.
Krajowe fundamenty schodzą w tej sytuacji na drugi plan. Stopa referencyjna NBP wynosi 3,75 proc., natomiast październikowa inflacja konsumencka w Polsce sięgnęła 3,5 proc. rok do roku. Dane te nie tworzą w tej chwili impulsu wystarczającego do odwrócenia globalnego ruchu na rynku walutowym.
Obligacje zachowują się spokojniej niż złoty
Mimo nerwowości na rynku walutowym krajowe obligacje rozpoczęły dzień relatywnie stabilnie. Rentowność papierów OK0129 wynosiła około 4,73 proc., pięcioletnich PS1031 około 5,65 proc., a dziesięcioletnich DS0436 około 6,19 proc. Oznacza to niewielkie umocnienie długu w stosunku do czwartkowego popołudnia.
Inwestorzy kupują obligacje m.in. w reakcji na spadki cen akcji i wzrost awersji do ryzyka. Podobny ruch widać w Stanach Zjednoczonych, gdzie rentowność dziesięcioletnich papierów skarbowych obniżała się piątą sesję z rzędu, do około 5 proc.
Rynek będzie obserwował EBC i poziom 4,45 zł
Piątkowy kalendarz makroekonomiczny jest stosunkowo ubogi. Uwaga inwestorów skupi się na danych o płacach negocjowanych w strefie euro oraz wystąpieniu prezes Europejskiego Banku Centralnego Christine Lagarde. Najnowszy wskaźnik płacowy EBC sugeruje wzrost wynagrodzeń negocjowanych o 2,7 proc. w drugiej połowie 2026 r., co nie usuwa obaw o utrzymywanie się presji inflacyjnej.
Dla złotego technicznym punktem odniesienia pozostaje w tej chwili strefa 4,44-4,45 zł za euro. Jej trwałe przekroczenie mogłoby otworzyć drogę do dalszego osłabienia polskiej waluty. Z kolei powrót poniżej 4,43 zł wymagałby przede wszystkim uspokojenia sytuacji na światowych giełdach i przynajmniej przejściowego zatrzymania wzrostu dolara.
Na razie scenariuszem bazowym pozostaje zakończenie tygodnia w pobliżu 4,44 zł za euro oraz 4,05 zł za dolara. Bilans ryzyka przez cały czas jest jednak przechylony na niekorzyść złotego.

7 godzin temu








