Zdjęcie: Matif - zamknięcie z 13.03.2026

Cena pszenicy, kukurydzy i oleistych rośnie po obu stronach Atlantyku. Ostatnie dwa tygodnie na światowych giełdach to prawdziwy rollercoaster. Wybuch wojny z Iranem stał się iskrą, która podpaliła notowania surowców rolnych. Choć na polach panuje względny spokój, giełdowe parkiety w Paryżu i Chicago zareagowały nerwowo na ropę, która w krótkim czasie podrożała z poziomu ok. 74 USD do ok. 100 USD za baryłkę. Rolnicy z uwagą śledzą te zmiany, zastanawiając się, czy to trwały trend, czy tylko chwilowa „premia wojenna”.

Cena pszenicy pod wpływem spekulacji i słabego złotego

Obecna cena pszenicy to wypadkowa geopolityki i czystej matematyki walutowej. Od momentu zaostrzenia konfliktu, notowania w Chicago (SRW) skoczyły w skali miesiąca o 12,6%, osiągając poziom 227,35 USD/t. Unijny MATIF podąża tym samym śladem, zamykając tydzień na poziomie 210,50 EUR/t.

Kluczowym silnikiem tych wzrostów jest kurs dolara. Para EUR/USD spadła w ciągu miesiąca o 3,6% do poziomu 1,1447, co oznacza silne umocnienie amerykańskiej waluty (w Polsce dolar oscyluje wokół 3,74 zł). Słabsza waluta sprawia, iż polskie ziarno staje się atrakcyjne dla eksporterów, co podbija cenniki w portach. Warto jednak pamiętać, iż mimo ostatnich wzrostów, cena pszenicy na MATIF jest wciąż o blisko 7% niższa niż przed rokiem. Sytuacja różni się od tej z lutego 2022 roku – dziś rajd napotyka na twardy opór rekordowych zbiorów w Argentynie i Australii, które działają jak rynkowy bezpiecznik.

Kukurydza: Podwójne wsparcie ropy i dolara

Najmocniejszą dynamikę wzrostów w Paryżu wykazuje kukurydza, która w ciągu ostatnich 30 dni podrożała o blisko 12%, osiągając cenę 212,00 EUR/t. Ten wzrost ma dwa źródła. Po pierwsze, gwałtowny skok ceny ropy (o ok. 35% w dwa tygodnie) drastycznie podnosi opłacalność produkcji biopaliw.

Po drugie, Unia Europejska jest dużym importerem netto kukurydzy. Kupujemy miliony ton tego ziarna, płacąc za nie w coraz droższych dolarach. W efekcie europejski rolnik dostaje „podwójny rachunek”: cena na giełdzie rośnie pod dyktando energii i waluty, ale realny zysk jest ograniczany przez drożejący transport i paliwo. Co ciekawe, w USA (CBoT) kukurydza urosła w miesiąc tylko o 4,8% (178,11 USD/t), co pokazuje, iż to Europa mocniej obrywa przez kursy walut.

Rzepak i soja: Oleiste na fali wznoszącej

Sektor roślin oleistych zyskuje najwięcej na energetycznym zamieszaniu. Skok ropy bezpośrednio przekłada się na wycenę surowców do produkcji biodiesla.

• Rzepak (MATIF): Zamknął tydzień na poziomie 511,25 EUR/t. W skali miesiąca podrożał o ponad 26 euro na tonie (+5,4%). To w tej chwili jedyny główny kontrakt w Paryżu, który kosztuje wyraźnie więcej niż rok temu (+8,5%).
• Soja (CBoT): W Chicago soja zdrożała o 6,7% w miesiąc (445,22 USD/t), napędzana popytem z Chin i optymizmem wokół biopaliw. Jeszcze mocniej wystrzeliła kanadyjska Canola (+9,6% w miesiąc), która w ujęciu rocznym jest droższa aż o 30%.

Chicago dyktuje warunki: Fundusze kontra Producenci

Na giełdzie w Chicago trwa wielka gra. Z jednej strony fundusze inwestycyjne pod wpływem wojny masowo odkupują kontrakty, sztucznie wyciągając notowania. Z drugiej strony stoją profesjonaliści z branży – amerykańscy producenci i elewatory. Wykorzystują oni ten spekulacyjny skok do masowego zabezpieczania sprzedaży, nie wierząc w nieskończone wzrosty przy dużej podaży z Półkuli Południowej.

Tabela notowań (zamknięcie z 13.03.2026):

Kontrakt futures	Cena zamknięcia	Zmiana 30 dni	Zmiana 12 mies.
MATIF – kukurydza	212,00 EUR/t	+11,9%	-1,6%
MATIF – pszenica	210,50 EUR/t	+9,9%	-6,9%
MATIF – rzepak	511,25 EUR/t	+5,4%	+8,5%
Chicago – pszenica SRW	227,35 USD/t	+12,6%	+13,0%
Chicago – kukurydza	178,11 USD/t	+4,8%	-0,2%
Chicago – soja	445,22 USD/t	+6,7%	+21,5%
EUR/USD	1,1447	-3,6%	+5,1%

Wnioski i prognoza: Co robić z ziarnem?

1. Strategia „dzielenia sprzedaży”: Obecne wzrosty na MATIF wynikają w dużej mierze z „premii wojennej” i spekulacyjnego domykania pozycji w Chicago. jeżeli napięcie na Bliskim Wschodzie opadnie, ropa może gwałtownie wrócić w okolice 80 USD i niżej, co pociągnie za sobą korektę na kukurydzy i rzepaku. Warto rozważyć sprzedaż części zapasów już teraz, by zabezpieczyć obecne zyski.
2. Kukurydza w Europie to „towar gorący”: Ze względu na relację EUR/USD, kukurydza w Europie drożeje silniej niż w USA. Dla polskich rolników posiadających ziarno w silosach, poziomy powyżej 210 EUR/t na MATIF są historycznie solidnym punktem wyjścia. Niestety ceny daleko od portów są przez cały czas niskie z uwagi na bardzo drogi transport.
3. Uwaga na koszty nawozów: Choć ceny płodów rosną, skok ropy do 100 USD i gazu ziemnego niemal natychmiast uderzy w cenniki nawozów azotowych. Zysk wygenerowany na ewentualnie droższej sprzedaży ziarna będzie z nawiązką „skonsumowany” przez droższą saletrę czy mocznik.
4. Podaż z Południa: Pamiętajmy, iż rekordowa podaż z Ameryki Południowej i Australii nie zniknęła. Gdy tylko logistyka z tamtych kierunków się ustabilizuje, presja na ceny pszenicy i kukurydzy wróci. Obecne okienko wzrostowe może być szansą, a nie gwarancją długofalowego trendu.

Źródło cen: Euronext-Paryż (MATIF), CBoT