Zboża po suszy przed zabiegiem T2. Jadą na rezerwie

Zboża po suszy przed zabiegiem T2 może wyglądać dobrze tylko z góry. Na Dolnym Śląsku, w okolicach Środy Śląskiej, łan jest zielony, kłos zaczyna się wysuwać, a rośliny wyraźnie nadrobiły po ostatnich opadach. Ale po wyrwaniu kilku roślin widać suchą glebę, osłabione dolne liście i system korzeniowy, który pokazuje, iż ta plantacja nie jechała przez sezon na pełnym baku.

Zboża po suszy przed zabiegiem T2 wymaga oceny nie tylko z góry łanu, ale także przy glebie. Zielony łan i wysuwający się kłos mogą maskować skutki wcześniejszego stresu wodnego: suchą glebę, zasychające dolne liście i ograniczoną pracę systemu korzeniowego. Przed T2 warto sprawdzić kondycję roślin, zdrowotność liści, wilgotność gleby oraz rozważyć wsparcie nalistne, aby utrzymać potencjał plonu.

Z góry łan wygląda dobrze. Problem zaczyna się przy glebie

Na pierwszy rzut oka plantacja wygląda obiecująco. Zboża są już w fazie początku kłoszenia, orientacyjnie BBCH 51–55. Widać wydłużone źdźbła, wykształcone liście i wysuwające się kłosy.

Dolne partie łanu pokazują skutki wcześniejszego stresu wodnego i ograniczonego pobierania składników.

fot. agrofakt.pl

To dobry znak, ale nie cała prawda o polu. Najwięcej mówi to, co widać po rozchyleniu łanu i wyrwaniu kilku roślin. Gleba jest sucha i zbita, dolne liście wyraźnie zasychają, a rośliny noszą ślady wcześniejszego stresu wodnego. Na domiar złego w tej części Dolnego Śląska często występują lżejsze, piaszczyste gleby, które słabiej zatrzymują wodę. Po opadach wilgoć gwałtownie znika z wierzchniej warstwy, a roślina znów zaczyna pracować na rezerwie.

Kłos wychodzi, ale pole pamięta suszę

Zabieg T1 został wykonany, więc podstawowa ochrona dolnych partii roślin jest za nami. Teraz plantacja wchodzi w etap, w którym najważniejsze decyzje przesuwają się w stronę T2 i dalszego utrzymania zdrowego łanu.

Po wcześniejszej suszy i okresach ograniczonego pobierania składników zboża ruszyły po opadach, ale nie oznacza to, iż całkowicie odbudowały potencjał. To, co zostało zredukowane wcześniej, czyli część dolnych liści, część krzewienia, tempo pobierania składników, nie wraca w pełni tylko dlatego, iż spadł deszcz.

Korzeń pokazuje stres, którego nie widać w zielonym łanie

Na zdjęciach dobrze widać system korzeniowy. Jest obecny, pracuje i utrzymuje roślinę, ale nie wygląda jak korzeń rośliny prowadzonej cały sezon w komfortowych warunkach. Roślina musiała szukać wody, przejść przez stres i wykorzystać to, co było dostępne w glebie.

Wyrwana roślina pokazuje suchą glebę i system korzeniowy pracujący po trudnym początku sezonu.

fot. agrofakt.pl

To właśnie dlatego określenie „jedzie na rezerwie” dobrze opisuje sytuację. Łan wygląda dobrze, ale roślina ma za sobą trudny odcinek. Teraz pytanie brzmi nie: „czy zboża wyglądają zielono?”, tylko: czy mają jeszcze wystarczająco siły, żeby dowieźć plon do końca?

Korzeń przez cały czas pracuje, ale wcześniejszy stres wodny i sucha gleba pozostawiły wyraźny ślad na plantacji.

fot. agrofakt.pl

Krzewienie i obsada. Potencjał jest, ale nie wszystko da się odzyskać

Na roślinach widać krzewienie i kilka źdźbeł. To dobra informacja, bo plantacja przez cały czas ma potencjał plonotwórczy. Ale przy początku kłoszenia nie odbudujemy już tego, co zostało ograniczone wcześniej przez stres wodny, słabszy rozwój korzeni albo przejściowe niedobory składników.

Na tym etapie celem nie jest budowanie plonu od nowa. Celem jest utrzymanie tego, co zostało i ochrona elementów, które teraz realnie pracują na ziarno.

T1 często wypadło z terminu. Teraz liczy się szybka decyzja przed T2

W tym sezonie problemem nie jest tylko sama susza. Równie ważne było tempo zmian pogody: najpierw chłód i brak stabilnych warunków, później opady, a teraz szybkie ocieplenie i wilgoć w łanie. To sprawia, iż część plantacji weszła w etap T2 z bagażem wcześniejszych opóźnień.

„W tym sezonie największym wyzwaniem jest tempo zmian pogody. Rolnicy często nie mieli możliwości wykonać T1 w optymalnym terminie, a teraz ciepło i wilgoć bardzo przyspieszają rozwój chorób liści” — mówi Marcin Bystroński, Menedżer ds. Upraw Rolniczych, Innvigo Sp. z o.o.

To ważne szczególnie tam, gdzie roślina z zewnątrz wygląda dobrze, ale przy glebie widać skutki stresu. W takiej sytuacji nie wystarczy patrzeć na kolor łanu. Trzeba sprawdzić liście, podstawę źdźbła i ocenić, czy choroby nie zaczynają przechodzić wyżej.

„W takiej sytuacji warto postawić na rozwiązania fungicydowe o szerokim spektrum działania i dobrej skuteczności interwencyjnej, szczególnie przeciwko septoriozie i rdzy” — dodaje ekspert Innvigo.

Przejście z myślenia o opóźnionym T1 do decyzji o T2 jest teraz kluczowe. jeżeli roślina jest już w fazie liścia flagowego lub początku kłoszenia, celem nie jest nadrabianie kalendarza, tylko zabezpieczenie tego, co bezpośrednio pracuje na plon.

„Najważniejsze jest szybkie sprawdzenie plantacji, bo przy obecnych warunkach kilka dni zwłoki może mieć duży wpływ na zdrowotność liścia flagowego i potencjał plonowania” — podkreśla Marcin Bystroński.

Zboża po suszy przed zabiegiem T2

Przed zabiegiem T2 rolnik powinien ocenić nie tylko zdrowotność liści, ale też ogólną kondycję plantacji. Po suszy i stresie pogodowym liczą się trzy rzeczy:

• ochrona liści i kłosa przed chorobami;
• podtrzymanie fotosyntezy;
• wsparcie pobierania składników do końca nalewania ziarna.

Przed T2 warto rozchylić łan i sprawdzić stan dolnych liści oraz podstawy źdźbła, a nie oceniać plantację tylko z drogi.

fot. agrofakt.pl

Jeżeli T2 jest planowane na najbliższe dni, to dobry moment, aby przemyśleć, czy razem z ochroną nie podać także rozsądnego wsparcia nalistnego. Nie chodzi o „cudowne podkręcanie plonu”, tylko o pomoc roślinie, która ma jeszcze dowieźć ziarno do końca sezonu.

Czy warto dołożyć mikroelementy i stymulację?

W takiej sytuacji warto rozważyć wsparcie nalistne, szczególnie jeżeli plantacja ma za sobą suszę, chłody i problemy z pobieraniem składników. Sens mogą mieć:

• magnez — wspiera fotosyntezę;
• mangan i miedź — ważne w zbożach i pracy enzymów;
• cynk — istotny przy stresie i słabszym systemie korzeniowym;
• krzem — pomaga wzmacniać tkanki i tolerancję na stres;
• biostymulacja — gdy celem jest wsparcie fizjologii roślin po trudnych warunkach.

Trzeba jednak uważać z mieszaninami. Po stresach pogodowych lepiej postawić na rozwiązania bezpieczne, sprawdzone i dopasowane do aktualnej kondycji łanu niż na przypadkowe dokładanie wszystkiego „na wszelki wypadek”.

Osłabione rośliny są bardziej podatne na choroby

Jeżeli w najbliższych dniach będzie ciepło i wilgotno, ryzyko chorób liści i kłosa wzrośnie. Szczególnie trzeba obserwować:

• septoriozę;
• rdze;
• mączniaka;
• DTR;
• fuzariozę kłosów, jeżeli w okresie kwitnienia pojawią się opady.

Objawy przypominające rdzę żółtą na liściach pszenicy przed zabiegiem T2. Przy ciepłej i wilgotnej pogodzie choroba może gwałtownie przechodzić na górne liście.

fot. Karol Garbaczonek

To już nie jest moment na patrzenie wyłącznie na dolne piętra roślin. Teraz trzeba chronić to, co pracuje na plon: górne liście i kłos.

Zielony łan pszenicy to za mało. Przed T2 trzeba sprawdzić korzeń i dolne liście

Zboża mogą wyglądać dobrze, ale są bez historii. Widać, iż przeszły suszę, chłód i okres ograniczonego pobierania składników. Teraz, gdy kłos wychodzi, nie można jej zostawić samej sobie.

Przed T2 warto wejść w pole, wyrwać kilka roślin, sprawdzić korzeń, wilgotność gleby, zdrowotność liści i ogólną kondycję łanu. o ile plantacja jedzie na rezerwie, trzeba uważać, żeby nie zabrakło jej paliwa właśnie teraz, na końcówce sezonu, gdy buduje się plon.

Przy obecnym układzie pogody i wcześniejszym stresie roślin najważniejsze staje się utrzymanie zielonych górnych liści aż do końca nalewania ziarna. Więcej o tym, jak działa zabieg T2 w zbożach ozimych i dlaczego chroni liść flagowy, przeczytasz w naszym wcześniejszym materiale.